Kaybolmak

 

  Kaybolmak soyut bir histir. Bazen gerçeklerde kayboluruz bazen gerçekliğimizde kayboluruz. hislerimizde kayboluruz, gözyaşlarımızda kayboluruz. Bazen okuduğumuz bir kitabın satırlarında kayboluruz. Aslında önemli olan kaybolduğumuz yer değil, kendimizi bulduğumuz yerdir. 

Kalabalığın içinde kayboluruz. Yolumuzu bilmediğimiz için değil, yalnız olduğumuzu bilmediğimiz için kayboluruz.

Sessizliğimizde kayboluruz, konuşmayı bilmediğimiz için değil, düşüncelerimizin bizimle konuştuğunu bilmediğimiz için kayboluruz.

Bu his gökyüzü ve bulutlar gibidir. Bulutlar, gökyüzünde kaybolur, aslında gökyüzündedirler ama gökyüzü bulutları uzaklara gönderir. Bulutlar kendilerini buldukları zaman ne bulutturlar artık ne de gökyüzündedirler. Düşüncelerimizde kayboluruz, düşüncelerimiz aslında hep aynı yerdedir ama bizi götürdükleri yerde kendimizi, kendimiz olarak bulamayız. Düşüncelerimiz, bizi değiştirir. Bizse, düşüncelerimizi değiştiririz.

Düşüncelerinizin sizi kaybetmesine izin vermeyin. Kendinizi bulduğunuzda her şey çok farklı olabilir.