Hayata yeniden başlamak mümkün mü?

 En derindeymiş gibi hissediyorken... Bir kuyunun en dibindeyken üstelik oradan çıkmanın hiçbir yolu yokken hayata yeniden başlayamaz mıyım?

Geçmişe sadece zihnimin içerisindeki anılarla gitmem mümkünken ben o anıların bile daha ötesine gitmek istediğim bir gündeydim. Hava soğuktu ama sessiz değildi. Rüzgar sesi kulağımın içerisinde yankılandı. Kalbim donmuştu. Havanın soğuğu bile yüreğimi ısıtmaya yetmişti. Her zaman kaçmak için gözyaşlarımı kullanırken bu sefer gökyüzü benim için gözyaşı dökmüş ve beni yerde biriken su birikintisindeki yansımamla baş başa bırakmıştı.

Ne zaman yetersiz hissetsem tek istediğim hayata yeniden başlamak oluyor. Gerçekten hayata yeniden başlıyorum... Hayata yeniden başlamak için gözlerimizi dünyaya ilk kez açmamız gerekmiyor. öğrendiğimiz gerçeklere gözlerimizi ilk kez açmak ve o gerçeklerle mücadele etmemiz gerekiyor.

Denize ilk girdiğimizde su o kadar soğuk gelir ki ama birkaç dakika sonra kendimizi o sulara teslim etmiş oluruz. Dünya da yaşantınızı kabul ettiğinizde öyledir. Sizi sularına çeker bir bütün olursunuz fakat eğer bir şeyleri kabullenmezseniz sadece kumsalda oturup denizin dalgalarını izlersiniz ve dünyanın sonunun geldiğini düşünürsünüz.

Hayata baştan başlamak bir için zaman makinesine ihtiyacımız yok... Tek gereken kabullenmek ve acılarımızı yüreğimizin en derinlerine itmek. Yüreğindeki acıları tamamen yok etmen gerekmiyor. Onları güzel duygulara yer açacak şekilde yeniden yerleştirmen yeter.

Çünkü önemli olan hayata yeniden başlamak değil,
hayata yeniden bakabilmektir.