Nefret

Bana göre "Nefret" duygusu;

Bundan ne kadar kaçarsanız kaçın asla kurtulamazsınız. Sadece bir anlık uçup gider sonrasında daha fazlasıyla size geri döner aynı bir toz gibi.

Eğer birinden uzun zaman önce nefret etmeye başladıysanız. Nefretin sebebini size hatırlatacak her şeyden nefret edersiniz ama bazen bu şeyler o kadar anlık olur ki. Bazen bir "kelime"bazen bir "obje" bazen ise bir "davranış" size acı çektirebilir. Nefret size acı çektirebilir çünkü siz nefret ettikçe nefret kalbinizi sarmalar ve tüm iyi hislerinizi yok etmeye başlar.

Sadece insanlardan nefret etmeyiz. Bazen bizi ıslatan yağmurdan, saçımıza düşen yapraktan, bizi üşüten soğuktan ya da bizi acı çektiren herhangi bir şeyden... 

Bazen ise hiçbir şey yaşanmamış gibi davranan insanlardan nefret ederiz. Acınızın kaynağı onlardır ama çok unutkanlardır ya da sadece siz acı çekmişsinizdir yani tek taraflı bir nefrettir.

Ben nefreti labirente benzetirim. Labirentte ne kadar dolaşırsak dolaşalım, çıkışı her bulduğumuzu sandığımızda biraz daha kayboluruz. Nefret de bunun gibidir. Her düşüncemiz bizi biraz daha nefrete yaklaştırır ve nefretten kurtulamaz bir hal alırız. Nefret ettiğimiz şeyi her sevdiğimizi sandığımızda daha çok nefret ederiz.

Nefret ettiğiniz şeylerle çok geç olmadan yüzleşin belki nefret labirentinizi yıkarsınız ve sonsuza kadar kurtulursunuz. Unutmayın eğer nefretinizden kaçarsanız daha fazla kaybolursunuz...